تبلیغات
دنیا یا آخرت - عقیده به معاد، انگیزه عمل صالح
 

 
عقیده به معاد، انگیزه عمل صالح
عقیده به معاد، انگیزه عمل صالح


نویسنده: اسماعیل علوی


    
    یكی از اصول جهان بینی اسلامی كه از اركان ایمان مذهبی نیز محسوب می شود اصل ایمان به زندگی جاوید وحیات اخروی است.ایمان به معاد شرط مسلمان بودن و منكر آن از زمره مسلمانی خارج است.پیامبران الهی پس از اصل توحید مردم را به ایمان به جهان دیگر و معاد دعوت كرده اند.در قرآن كریم نیز صدها آیه به عالم پس از مرگ و مسائل پیرامون آن اختصاص یافته و اعتقاد به آن یكی از اصول مهم اسلام برشمرده شده است.
     مكاتب الهی بویژه اسلام حیات انسان را به ۲دوره ناپایدار (دنیا) و پایدار و جاوید(آخرت) تقسیم می كند و سعادت انسان را در گرو ایمان حقیقی به زندگی پس از مرگ دانسته اند. باور و ایمان به حیات پس از مرگ انگیزه ای است كه انسان الهی اعمال و نیات خود را نیكو سازد و از اندیشه ها و اعمال بد پرهیز كند.
    از نظر اسلام؛ مرگ، نیستی و نابودی نیست، بلكه انتقال از عالمی به عالم دیگر است و پس از مرگ نیز حیات انسان به گونه ای دیگر ادامه می یابد.آنچه شخصیت واقعی انسان را تشكیل می دهد و «من» واقعی او محسوب می شود بدن و جهازات بدنی او نیست، بلكه به تعبیر قرآن «نفس» و «روح» اوست كه از نظر مقام و مرتبه وجودی در افقی مافوق ماده و مادیات قرار دارد.یكی دیگر از اعتقادات اسلامی ذیل عقیده به معاد باور داشت برزخ و مرحله حائل میان زندگی دنیا و حیات جاوید آخرت است.برخی از نحله های اسلامی می پندارند؛ انسان با مردن پایان می پذیرد، یعنی پس از مرگ دیگر شعور و ادراك و سرور و رنجی در كار نیست تا آنگاه كه قیامت كبری برپا شود و انسان حیات مجدد یابد ولی آیاتی كه صراحتاً حیات بلافاصله پس از مرگ را بیان می كنند دلیل قاطعی بر رد این نظریه است. همچنین از نظر قرآن كریم هیچ كس در فاصله مرگ و قیامت كبری در خاموشی و بی حسی فرو نمی رود. یعنی چنین نیست كه انسان پس از مردن در حالی شبیه بیهوشی فرو رود و هیچ چیز را احساس نكند تا روز حشر و قیامت كبری برپا شود.بنابراین مطابق آنچه از آیات و روایات برمی آید در عالم برزخ حیات انسان ادامه می یابد و در این مرحله عقیده و ایمان افراد مورد پرسش قرار می گیرد و خیرات و مبرات وحسنات جاوید همچون هدیه ای موجب سرور و شادمانی ارواح فوت شدگان می شود.
    نتیجه این كه حیات دنیا و آخرت از یكدیگر جدا نیستند و بذر زندگی پس از مرگ در این دنیا به دست خود انسان كاشته می شود و سرنوشت اخروی انسان توسط خودش در دوران زندگی دنیایی تعیین می شود و رقم می خورد.براین اساس ایمان و اعتقاد پاك به جهان دیگر وحیات اخروی موجب می شود انسان با نیت پاك ومنزه از مكر و حقد وكینه به دنبال ساختن زندگانی جاوید توأم با نیك بختی باشد و ظلم و دروغ و تهمت و خیانت و فتنه انگیزی و...را مانعی جدی در راه تحقق آن بداند.بنابراین عقیده به معاد از سویی ملازم انگیزه های عالی اخلاقی، ذوقی، مذهبی و الهی است و از سوی دیگر با پرهیز از گناه و دوری از غرایز نفسانی همراه است.انسان مؤمن به معاد سعی خود را جهت كشف و رشد قابلیت های یك زندگی جاوید به كار می بندد و برنامه زندگی دنیایی خود را با نظام ایمان و عمل صالح تنظیم می كند و چنین انسانی هرگز مرتكب جنایت، فتنه انگیزی، فسق و فجور نخواهد شد، چرا كه یقین دارد مجازات و مكافات اخروی تجسم اعمال زشت او و نعیم و پاداش آخرت نتیجه اعمال نیك او در همین دنیاست و انسان پس از مرگ جز با كردار خویش قرین نمی گردد.
    هر دم از عمر می رود نفسی ‎/ چون نگه می كنم نمانده بسی
    ای كه پنجاه رفت و در خوابی‎/ مگر این پنج روز دریابی
    خجل آن كس كه رفت و كار نساخت‎/ كوس رحلت زدند وبار نساخت
    عمر برف است و آفتاب تموز‎/ اندكی مانده، خواجه غره هنوز
    هر كه آمد عمارتی نوساخت ‎/ رفت و منزل به دیگری پرداخت
    برگ عیشی به گور خویش فرست ‎/ كس نیارد زپس تو پیش فرست
    هر كه مزروع خود بخورد به خوید ‎/ وقت خرمنش خوشه باید چید
    ای تهیدست رفته در بازار ‎/ ترسمت بر نیاوری دستار
    
    
    
    


::
:: مرتبط با: معاد ,
:: لینک های مرتبط: بانک اطلاعا ت نشریات کشور ,
نویسنده : علی قربان
تاریخ : چهارشنبه 28 فروردین 1387
می توانید دیدگاه خود را بنویسید
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.